69 سجده رفت». 1
«ابن ماجه» در «سنن» با سلسله سندى كه همه راويان آن ثقه هستند، از «سعيد بن مسيب» روايت مىكند: بلال نزد رسول خدا آمد تا اذان صبح را بگويد. به او گفتند رسول خدا در خواب است. بلال گفت: « الصلاة خير من النوم » 2، بدينگونه اين عبارت براى اذان صبح تأييد شد و اذان صبح به اين شكل درآمد. طبرانى روايت را اينگونه نقل مىكند كه پس از بيان اين عبارت از سوى بلال، رسول خدا(ص) فرمود: «چه عبارت خوبى است. [هميشه] آن را در اذان بگو».
«بخارى» از «رفاعة بن رافع» نقل مىكند: روزى پشت سر پيامبر(ص) نماز مىخوانديم؛ وقتى آن حضرت سر از ركوع بلند كرد، فرمود: «سَمِعَ اللهُ لِمَن حَمِدَه». يكى از نمازگزاران گفت: «ربنا و لك الحمد، حمدا كثيرا طيبا مباركا فيه ». وقتى نماز به پايان رسيد، آن حضرت پرسيدند: «چه كسى اين عبارت را گفت؟» آن مرد خود را معرفى كرد. رسول خدا فرمود: «سى و چند فرشته را ديدم كه براى نوشتن اين عبارات از يكديگر پيشى مىگرفتند».
«ابن حجر» در «فتح البارى» مىنويسد: «براى اثبات جايز بودن گفتن ذكرى غير مأثور [از رسول خدا] - به شرط عدم مخالفت آن با ذكر مأثور - در نماز به اين روايت استناد مىشود». 3
رسول خدا(ص) از شهادت «خُبيب بن عدى الأوسى» در غزوه رجيع به