109 آسمانى هستند كه خداوند در يكى از دوره‌هاى گذشته نازل كرده است. در ترجمه قرآن كريم به زبان آلمانى مطالبى مانند اين انديشه را مشاهده كردم. پيروان اين باور به آيه 62 سوره بقره استناد مى‌كنند كه مى‌فرمايد:

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هٰادُوا وَ النَّصٰارىٰ وَ الصّٰابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صٰالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ

كسانى كه (به پيامبر اسلام) ايمان آوردند، و كسانى كه به آيين يهود گرويدند و نصارى و صابئان (پيروان يحيى) هر كدام كه به خدا و روز بازپسين ايمان آورده و كارى شايسته انجام دهند پاداششان نزد پروردگارشان مسلم است و نه ترسى بر آنهاست و نه اندوهگين مى‌شوند.

اين ادعاى بسيار خطرناكى است؛ زيرا اگر كسى اين ادعا را بپذيرد، در واقع بايد دعوت اهل كتاب به اسلام از سوى پيامبر(ص) را اقدامى باطل قلمداد كند. مبارزه با آنان پس از آنكه ايمان نياوردند و جزيه نپرداختند و فقط حاضر به جنگ شدند، نيز اقدامى نادرست بوده است؛ زيرا آنان نيز به آيينى پايبند هستند كه خداوند آن را پذيرفته و پيروانش را نيز نجات يافته مى‌داند. كسى كه اين ادعاى واهى را بپذيرد، بايد به پيروان رسول خدا(ص) از صدر اسلام تاكنون و تا روز قيامت بگويد مردم را به پيروى از اديان آسمانى خودشان واگذاريد. بايد بر پايه اين باور، آيه قرآن را كه مى‌فرمايد:

قُلْ يٰا أَهْلَ الْكِتٰابِ تَعٰالَوْا إِلىٰ كَلِمَةٍ سَوٰاءٍ بَيْنَنٰا وَ بَيْنَكُمْ أَلاّٰ نَعْبُدَ إِلاَّ اللّٰهَ وَ لاٰ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لاٰ يَتَّخِذَ بَعْضُنٰا بَعْضاً أَرْبٰاباً مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنّٰا مُسْلِمُونَ (آل‌عمران: 64)