108آيا پيامبر(ص) هيچ‌گاه براى مبارزه با مشركان عرب يا مجوس، با يهوديان و نصارا همكارى كرد؟ نه تنها چنين نيست، بلكه مى‌بينيم كه آن حضرت با نصاراى نجران مجادله كرد و آنان را به توحيد و اسلام فراخواند. قرآن كريم به آنان يادآور شد كه حضرت عيسى نيز مانند حضرت آدم از خاك آفريده شده است. اين مباهله در سوره آل عمران ¹ بيان شده است. «تفسير روح المعانى» در ذيل اين آيات، حقيقت اين مجادله را تشريح كرده است. به هر حال دعوت بزرگان و عموم يهوديان به ايمان آوردن به رسول خدا(ص) بوده است. اما با اين حال، آن حضرت با آنان دوستى نمى‌ورزيد و از كفرورزى آنان نيز هرگز راضى نبود. اين امر آشكارى است كه نيازى به ذكر مثال تاريخى ندارد.

11 . خطرناك‌تر از بدعت پيشين، ترويج انديشه‌اى است كه دشمنان اسلام آن را وارد انديشه مسلمانان كرده‌اند تا با پذيرش آن نابود شويم. اين بدعت عبارت است از رستگار دانستن يهوديان، مسيحيان و صابئيان و باور به اينكه آنان نيز مانند مسلمانان، بدون اندك تفاوتى، به دليل دين و آيين خود، نزد خداوند از اجر و پاداش برخوردارند. براى پذيرش اعمال آنان به پذيرش اسلام و ايمان به اين آيين و نيز پذيرش پيامبرى رسول خدا(ص) از سوى آنان نيازى نيست. يكى از اين بدعت‌گران و ترويج‌كنندگان اين باور، به غرب رفت و براى آنان آياتى از قرآن كريم را تلاوت كرد و به استناد اين آيات غير مسلمانان را برادران مسلمانان خواند؛ زيرا آنان نيز پيرو دينى