49شما (وهابيان) دشمنان خداوند هستيد، زيرا او را به آفريده‌هايش تشبيه كرديد و براى او سمت و سو قائل شديد. دشمنان رسول خداييد؛ زيرا حرمت ايشان را نگه نداشتيد. دشمنان اولياى الهى هستيد؛ زيرا آنها را به شدت تحقير كرديد. دشمنان همه مسلمانان هستيد؛ زيرا جان و مال آنها را حلال كرديد و از اين فراتر، كشتن كودكان آنها را نيز مباح دانستيد. رفتارى كه حتى با كافرترين كافران و فاسق‌ترين فاسقان نيز نمى‌شود. اينها نمونه‌اى از كارهاى ناشايست و پليد شماست.

پس اى مردم! درباره مسلمانان تقواى الهى پيشه كنيد. ما در برابر دشمن كه با كفرورزى خود، با همه ما سر ستيز دارد، به يكپارچگى نيازمنديم. يا به عبارت دقيق‌تر، درباره خود تقوا پيشه كنيد و بدانيد كه نفس انسان به كژى امر مى‌كند. ¹ كسى كه از هواى نفس پيروى كند از راه خداوند بيرون مى‌رود و گمراه مى‌شود. اگر ما بخواهيم شيوه شما را دنبال كنيم و بدى را با بدى پاسخ دهيم، به كسانى كه مى‌خواهند شما را نصيحت كنند مى‌گوييم:

أَ رَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلٰهَهُ هَوٰاهُ أَ فَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلاً * أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلاّٰ كَالْأَنْعٰامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلاً (فرقان: 43 و 44)

آيا آن كس كه هواى [نفس] خود را معبود خويش گرفته است ديدى؟ آيا [مى‌توانى] ضامنِ او باشى؟ يا گمان دارى كه بيشترشان مى‌شنوند يا مى‌انديشند؟ آنان جز مانند ستوران نيستند؛ بلكه گمراه‌ترند.

ما مى‌توانيم به شيوه شما عمل كنيم؛ اما دين خداوند براى ما