20 به وسيله اين ابزارها محقق مىشوند و اگر نخواهد، محقق نمىشوند. توسل جستن و دعاى ديگرى براى ما نيز از همين جنس ابزارهاست.
7. گاه پرسيده مىشود: مگر خداوند توسل مشروع و مورد اجماع همه مسلمانان، يعنى همان توسل به ذات خويش و اسماى حسنى را اجازه نداده است؟
پاسخ مىدهيم: همينطور است. توسل به ذات الهى و نامهاى نيكوى خداوند امرى اجماعى است. ابوداود و ترمذى و ديگران نقل كردهاند كه پيامبر(ص) راز و نياز فردى با خداوند را مىشنيد كه مىگفت: «بار الها! گواهى مىدهم تو خدايى هستى كه جز تو پروردگارى نيست؛ بىنياز هستى؛ نه زاده شده و نه فرزند دارى و تو بىهمتايى. پيامبر(ص) فرمودند: «خداوند را به نام اعظم خواندى؛ نامى كه اگر به همراه خواستهاى بيايد، آن خواسته برآورده شود و اگر با آن نام خوانده شود، اجابت نمايد». 1
همچنين «ابنحبان»، «طبرانى» و ديگران نقل كردهاند كه پيامبر(ص) نزد مردى آمد كه مىگفت:
خداوندا! از تو مىخواهم... ستايش از آن توست؛ خدايى جز تو نيست؛ تو حنان و منّان هستى؛ جلال و اكرام از آن توست و تو پديدآورنده آسمانها و زمين هستى.
رسول خدا(ص) فرمود:
[اين مرد] خداوند را به نام اعظم خواند. نامى كه اگر با آن نام خوانده