19 وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ أَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ (بقره:191)

و هر كجا بر ايشان دست يافتيد، آنان را بكشيد، و همان‌گونه كه شما را بيرون راندند، آنان را بيرون برانيد.

خداوند به ما فرموده كه تنها از او يارى بجوييم: إِيّٰاكَ نَعْبُدُ وَ إِيّٰاكَ نَسْتَعِينُ ؛ «تو را مى‌پرستيم تنها و بس، به جز تو نجوييم يارى ز كس». (فاتحه: 5)

همچنان‌كه رسول خدا(ص) نيز در روايتى كه از ترمذى نقل شده، به ابن‌عباس مى‌فرمايد: «اگر خواسته‌اى دارى، از خداوند بخواه و اگر خواستى از كسى يارى بجويى، از خداوند يارى بخواه». اما قرآن كريم به ما مى‌آموزد در عين اينكه از خداوند يارى مى‌جوييم، يكديگر را يارى كنيم:

وَ تَعٰاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوىٰ وَ لاٰ تَعٰاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوٰانِ (مائده: 2)

و در نيكوكارى و پرهيزكارى با يكديگر همكارى كنيد، و در گناه و تجاوز دستيار هم نشويد.

همچنان‌كه در كتب صحيح ¹ روايت شده كه پيامبر(ص) فرمودند: «تا زمانى كه بنده‌اى، برادر [دينى]اش را كمك مى‌كند، خداوند نيز او را يارى مى‌دهد».

انسان مؤمن و دانشمند و كسانى كه خوى دانشمندان را دارند، بر اين باورند كه همه امور به دست خداوند است. در جهان خير يا شرّى نيست، مگر به اذن و اراده خداوند. اما خداوند - تبارك و تعالى - ابزارهايى را براى امور خير و شرّ قرار داده است. اگر خداوند بخواهد، امور