13 آنها، بايد از آراى آنها پيروى كنند؛ همانگونه كه خداوند نيز مىفرمايد: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لاٰ تَعْلَمُونَ ؛ «اگر نمىدانيد از پژوهندگان كتابهاى آسمانى بپرسيد». (انبياء: 7)
3. «توسل» به پيامبر(ص) و صالحان امت از مسائل فرعى است كه بهويژه در دو قرن اخير، بستر اختلاف و درگيرى ميان اهل سنت شده است؛ تا جايى كه گروهى، مخالفان خود را به شرك و كفر متهم ساختهاند. اين اختلاف به كشتن مخالفان و مصادره دارايىهاىشان انجاميده است. اختلاف بر سر موضوع توسل، نه تنها همكارى ميان آنها براى تبليغ دين خداوند را متوقف كرده، بلكه به تكفير، روا داشتن تهمت، ضلالت و پيكار با يكديگر منجر شده است. مسلمانان در برابر اين پديده شرّ، به اندازه توان، دانش و قدرت خود مسئول هستند. «عقبة بن عامر» روايت مىكند كه پيامبر(ص) بر بالاى منبر رفت و فرمود:
من از اينكه پس از من مشرك شويد، بيمناك نيستم. بيم من از اين است كه با يكديگر پيكار كنيد و در نتيجه، همچون امتهاى پيشين هلاك شويد. 1
اكنون مىبينيم كه دشمنان از هر سو، مسلمانان را نشانه گرفتهاند. دشمنان اختلافات ميان خود - هرچند اعتقادى - را كنار گذاشتهاند تا با يكديگر همكارى كنند و خواستههاى خود را درباره مسلمانان تحقق بخشند. خواسته آنان دور كردن مسلمانان از مذهب خويش و تباه كردن زندگى آنها و سرانجام از بين بردن مسلمانان است؛ اما وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللّٰهُ وَ اللّٰهُ خَيْرُ الْمٰاكِرِينَ ؛ «و نيرنگ مىزدند، و خدا تدبير