20
السَّلامُ عَلي مَن لا يَسبِقُهُم احَدٌ في نَسَبٍ وَلايُدانِيهم فِي حَسَب. 1
سلام بر كسانى كه احدى در شرافت خانوادگى بر آنان پيشى نگرفته است و كسى در نَسَب به پاى آنان نمىرسد.
بر اين اساس، نه تنها پدران آنان كه مادرانشان نيز از ساير مادران برترند. با پذيرش اين موضوع مىتوان استنباط كرد كه مقام مادران امامان(عليهم السلام) از مقام جناب آسيه و بلكه حضرت مريم(س) هم برتر بوده است.
راوى صادق آل محمد(ص)
حضرت حميده با برخوردارى از زمينۀ مناسب ملكوتى و پرورش در بيت ولايت و نبوت به مقام شامخى در ميدان معارف توحيدى و فقه نايل گرديد. امّا با وجود اين مقام، از اين شخصيت و بانوى بزرگوار، بيش از دو روايت و گزارش در دست نيست. 2 يكى از آنها دربارۀ چگونگى نيابت در انجام حج كودكان و به قرار زير است:
قالَ عَبدُالرَّحمانِ بنُ حَجّاج: سَألتُ ابا عَبدِالله(ع) - وَ كُنّا تِلكَ السَّنَةَ مُجاوِرينَ - وَ ارَدنَا الاِحرامَ يَومَ التَّروِيَةِ فَقُلتُ: انَّ مَعنا مَولُوداً صَبيّاً فَقالَ: مُروا امَّهُ فَلتَلقَ 3 حَميدَةَ فَلتَسألها كَيفَ تَعمَلُ بِصِبيانِها. قالَ: فَاَتَتها فَسَألَتها َفقاَلت لَها: إذا كانَ يَومُ التَّروِيَةِ فَجَرِّدوُهُ وَ غَسِّلُوهُ كَما يُجَرَّدُ المُحرِمُ ثُمَّ احرِمُوا عَنهُ ثُمَّ قِفُوا بِهِ فِي المَوقِفِ 4 فَإذا كانَ يَوْمُ النَّحرِ فَارمُوا عَنهُ وَاحِلقُوا رَأسَهُ ثُمَّ زُورُوا بِهِ البَيتَ ثُمَّ مُرُوا الخادِمَ ان يَطُوفَ بِهِ البَيتَ 5 وَ بَينَ الصَّفا وَ المَروَةِ وَ إذا لَم يَكُنِ الهَدي، فَليَصُم عَنهُ وَليُّهُ إذا كانَ مُتَمَتِّعاً. 6