84مذاهب مختلف بر صحيح بودن سجده بر زمين و خاك اتفاق نظر دارند، بلكه سجده بر خاك براساس روايات كه از پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) وارد شده است افضل است.
اساساً عبادات از لحاظ شكل و محتوا توقيفى هستند و مراد از توقيفى بودن اين است كه وحى الهى شكل و محتواى عبادات را بيان و معين مىكند و بدين جهت در شناخت اجزا، اركان، شرايط و احكام عبادات از روايات پيروى مىكنيم.
براى شناخت چيزهايى كه سجده بر آنها صحيح است و چيزهايى كه سجده بر آنها صحيح نيست، بايد به روايات مراجعه كنيم و آنها را از جهت سند و دلالت مورد بررسى قرار دهيم تا به قول صحيح حق كه سنت ما را به آن سو راهنمايى مىكند آشنا شويم.
همه مذاهب اسلامى اتفاق نظر دارند كه واجب است نمازگزار بر زمين سجده كند و روايت مرفوع جعلت لى الأرض مسجداً و طهور 1 يعنى زمين براى من سجده گاه و پاك كننده قرار داده شده است، مورد اتفاق ائمه مذاهب اسلامى است و بر طبق اين روايت سجده بر زمين و يا چيزى كه از آن مىرويد در حال اختيار و امكان، اجتنابناپذير است.
ما در اينجا رواياتى را كه بيان كننده سنت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) پيرامون چيزهايى كه سجده بر آنها صحيح است ازصحاح ششگانه اهل سنت و غير از آنها كه اصول مسانيد و سنن مىباشد نقل نموده و براساس آنها پيش مىرويم.
اين روايات برسه بخش مىباشند:
بخش اول: رواياتى كه دلالت برصحيح بودن سجده بر زمين دارد.
1. زمين براى من سجده گاه و پاك كننده قرار داده شده است.
و در عبارت صحيح مسلم چنين آمده است: تمام زمين براى ما سجدهگاه و خاك آن هنگامى كه به آب دسترسى نداشته باشيم پاك كننده قرار داده شده است.
و در عبارت ترمذى كه آن را از امام على(عليه السلام) و عبدالله بن عمر و ابو