80عمربن خطاب در خطبه‌اى كه پس از آخرين حجّ خود خواند اظهار داشت كه در زمان پيامبر آيه رجم نازل شده بود و ما آن را مى‌خوانديم ولى اكنون در قرآن نيست. ¹ و نيز همو مى‌گويد: در زمان پيامبر در كتاب خدا مى‌خوانديم: أن لا ترغبوا عن آباءكم فإنه كفر بكم أن ترغبوا عن آباءكم ² در حالى كه در مصحف كنونى چنين جمله‌اى وجود ندارد.

همو گمان مى‌كرد كه از قرآن آيه جهاد حذف شده است و به ابن عوف گفت: از چيزهايى كه نازل شده اين است: أن جاهدوا كما جاهدتم اوّل مرّة آيا آن را مى‌يابى؟ ما آن را نمى‌يابيم. گفت: آن هم از جمله چيزهايى است كه از قرآن ساقط شده است ³.

عبداللّه بن عمر مى‌گفت: هيچ يك از شما نگويد كه من همه قرآن را اخذ كردم، او چه مى‌داند كه همه قرآن چيست؟ از قرآن بخشهاى زيادى از بين رفته است. بلكه بايد بگويد آنچه را كه از قرآن ظاهر شده است، گرفته‌ام ⁴.

ابن شهاب گفت: به ما خبر رسيده كه قرآن بيشتر از اين نازل شده بود، پس روز يمامه دانايان به آن كشته شدند، همانها كه آن را مى‌دانستند و پس از آنها دانسته نشد و نوشته نشد ⁵.

ابو يونس غلام عايشه مى‌گفت: در مصحف عايشه چنين بود: انّ اللّه و ملائكته يصلّون على النبىّ يا ايّها الذين آمنوا صلّوا عليه و سلّموا تسليما، و على الذّين يصلون الصفوف الأوّل ⁶.

ابى بن كعب گفت: در زمان پيامبر در سوره بيّنه اين جمله هم بود: لو أنّ لابن آدم واديين من مال لسأل وادياً ثالثاً و لا يملأ جوف ابن آدم الا التراب ⁷.

ابو موسى اشعرى به سيصد نفر از قاريان بصره گفت: ما سوره‌اى به اندازه برائت مى‌خوانديم كه آن را فراموش كرده‌ام و فقط اين جمله