60
*مسجد ذو قبلتين
روز دوشنبه، پانزدهم ماه رجب، سال دوّم هجرت 1، پيامبر(صلى الله عليه وآله)به همراه تنى چند از اصحاب، به منظور تسليتگويى به امّ بُشر ، مادرىكه فرزندش را از دست داده بود، در ميان قبيله بنى سلمهحضور مىيابد.
خانههاى اين قبيله در قسمت شمال غربى شهر مدينه قرار دارد. اين افتخار نصيب امّ بُشر مىشود كه رسولخدا(صلى الله عليه وآله) با همراهانش در منزل آن زن به نماز مىايستد. قبله مسلمانان در آن زمان، بيتالمقدس بود وپيامبر خدا(صلى الله عليه وآله) اززمان بعثت، بهمدت پانزده سال (سيزده سال در مكّه مكرّمه و حدود دو سال در مدينه منوّره 2) به سوى بيتالمقدس نماز مىگزاردند. يهوديان مدينه و اطراف آن به پيامبر و مسلمانان طعنه مىزدند و مىگفتند: دين شما دين كاملى نيست; زيرا قبله شما همان قبله ما يهوديان است!
پيامبر(صلى الله عليه وآله) از گفته آنان آزرده خاطر شد و همواره منتظر امر و دستور الهى بود تا بهگونهاى از طعنههاى يهوديان رهايى يابدو اسلام، اين دين ابدى و جاودان از يك قبله مستقل برخوردار شود.
آرى، پانزدهم ماه رجب سال دوم هجرت، پايان انتظار چندين ساله بود; هنگامى كه رسولالله(صلى الله عليه وآله) و همراهانش در خانه امّ بُشر مشغول خواندن نماز ظهر بودند، جبرئيل(عليه السلام)