53قرائت دوم به حقيقت و واقع نزديك‌تر است; يعنى قرائت اول كسب اطلاع و آگاهى ، ويژه تاريخ نگاران است و معلمان و دانشجويان رشته تاريخ و... كه هدف اين گروه از قرائت تاريخ، خودِ تاريخ است. در حالى كه در قرائت دوم‌پند آموزى و هدف يابى ، تاريخ داراى يك پويايى و سازندگى با ارزش است و به عنوان يك علم هدف دار مطرح‌مى‌گردد.

در قرآن كريم، آياتى وجود دارد كه با قرائت دوم (پندآموزى و هدف يابى) موافق است:

1- نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ.... ¹

ما بهترين سرگذشت را بر تو بازگو مى‌كنيم .

2- لَقَدْ كٰانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبٰابِ مٰا كٰانَ حَدِيثاً يُفْتَرىٰ... ²

حقيقتاً در سرگذشت آنان درس عبرتى براى صاحبان انديشه است، اينها داستان دروغين نيست.

قرآن كريم پس از آن كه نحوه ورود فرعون و پيروانش به آتش دوزخ را بيان مى‌كند، مى‌فرمايد:

3- ذٰلِكَ مِنْ أَنْبٰاءِ الْقُرىٰ نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهٰا قٰائِمٌ وَ حَصِيدٌ... ³

اين از اخبار آبادى‌ها و شهرهاست كه ما بر تو باز مى‌گوييم، بعضى از آنها هنوز پابرجا هستند و بعضى ديگر درو شده‌اند و از ميان رفته‌اند .