172زبان مبارك براى محرم شدن جارى كرد.

كعبه

گفته‌اند كه وجه تسميه كعبه را دو وجه است:

1- چون اين خانه، بلند است.

2- چون خانه خدا به شكل مربّع است و در لغت عرب لفظ كعبه بر شكل مربّع اطلاق مى‌شود و درباره خانه خدا چون بسيار استعمال شده است، تعيّن يافته است. در قرآن كريم اين كلمه گاهى تنها و گاهى همراه با «البيت الحرام» آمده است و گاهى بر آن «بيت» و گاهى «مسجدالحرام» اطلاق مى‌شود. اوصاف كعبه در قرآن كريم، حرام و عتيق و معمور و محّرم آمده است: (إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً وَ هُدىً لِلْعٰالَمِينَ فِيهِ آيٰاتٌ بَيِّنٰاتٌ مَقٰامُ إِبْرٰاهِيمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً) و در حديث آمده است:

«ما خَلَقَ الله بقعةً احبّ اليه من الكعبة.» ¹

كعبه، بيت خداوند است. به ابراهيم(عليه السلام) دستور فرمود با اسماعيل(عليه السلام) بيت او را تطهير نمايد.

كعبه، خانه پدر ماست: (مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرٰاهِيمَ)

كعبه، خانه امن ماست: (مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً)

كعبه، خانه آزاد است:

(بيت عتيق )