148گونهاى رزق مخصوص و معنوى است. در دعاى ابوحمزه ثمالى و دعاى افتتاح از زيارت معصومين(عليهم السلام) تعبير به «رزق» شده است. اين رزق را خداوند متعال در مقام جبران خدمت و كمك و دعا و عبادت، براى افرادى خاص مقرر مىفرمايد و اكنون كه دانستيم رزق عبارت از رزق معنوى است، فرصت حضور را بايستى بسيار مغتنم شمرد و نعمت ملاقات را بايستى بسيار با ارزش دانست و بهره معنوى گرفت. نبايد از عبادت و توبه و دعا و ثنا غافل شويم و سپاس عملى و قولى خالق و رازق و وسايط فيض الهى را از ياد بريم. بايد در نهايت تواضع و فروتنى با اولياى الهى سخن گوييم و آنان را سپاس گزاريم.
زيارت، «حضور الزائر عندالمزور» است. مزور، معصومين مىباشند. آن بزرگان از يك سو فرمودهاند:
«ما منّا الاّ مقتولٌ او مسمومٌ» و از سويى ديگر قرآن كريم مىفرمايد: (وَ لاٰ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتاً بَلْ أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ فَرِحِينَ بِمٰا آتٰاهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهِ ) . 1
قرآن در جايى ديگر مىفرمايد: (وَ لاٰ تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتٌ بَلْ أَحْيٰاءٌ وَ لٰكِنْ لاٰ تَشْعُرُونَ) 2 كسى نمىتواند منكر اين حقيقت شود كه پيامبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) و امامان معصوم