85پس از اين مقدمه كوتاه، به تفصيل به جهات گوناگون روايت مىپردازيم.
براى استدلال به اين حديث شريف، بايد از دو جهتِ " سند " و " دلالت " روايت را مورد كنكاش قرار دهيم و ديدگاههاى دانش وران اسلامى را در اين باره يادآور شويم :
استناد به روايت حلبى در عدم لزوم طواف بين بيت و مقام؛ مبتنى بر تماميت همه مقدمات سندى ذيل است:
مقدمه اول: همه سلسله سند روايت مورد اعتماد بوده و منظور از " ابان " در روايت حلبى، " ابان بن تغلب است " كه فردى مورد اعتماد است. در ضمن با فرض اينكه، مراد " ابان بن عثمان الاحمر " باشد نيز خدشهاى بر سند روايت نخواهد بود.
مقدمه دوم: صغرى و كبراى اعراض مشهور از اين روايت مورد خدشه است و قرينهاى بر ضعف روايت نخواهد بود.
در ابتدا به تفصيل به مقدمه اول مىپردازيم و سند روايت را مورد ارزيابى قرار مىدهيم و در ادامه مقدمات دوم را نيز مورد كنكاش قرار خواهيم داد.
2-2. سند روايت
براى استناد به اين روايت بايد ثابت شود كه همه سلسله سند روايت مورد اعتماد هستند.
1. محمد بن على بن الحسين ابو جعفر: محمد بن على بن الحسين بن بابويه القمى معروف به شيخ صدوق، از بزرگان محدثين و فقهاى عصر خود بوده است. شيخ طوسى در فهرست و مرحوم نجاشى و ديگر بزرگان از وى به جلالت و جليل القدرى نام بردهاند.
شيخ در فهرست فرموده است: «يكنى ابا جعفر، كان جليلا، حافظاً للاحاديث بصيرا بالرجال ناقدا للاخبار، لم ير فى القميين مثله فى حفظه و كثرة علمه؛ له نحو من ثلاثمائ مصنف........ اخبرنى بجميع كتبه و رواياته جماع من اصحابنا.»