70او نخواسته كتاب عملى بنويسد تا كسى اشكال كند كه چرا اين كتابها را فراهم كردى.
پس نتوان هرخبرى كه در بحار است به رخ دينداران كشيد كه آن خلاف عقل يا حس است چنانكه نتوان بىجهت اخبار آن را رد كرد كه موافق سليقه ما نيست بلكه در هر روايتى بايد بررسى شود و آنگاه با ميزانهايى كه علماء در اصول تعيين كردهاند عملى بودن يا نبودن آن را اعلان كرد.» 1 نگارنده نيز در «آشنايى با بحار الانوار» گفته است: «بحارالانوار همانند هركتاب ديگرى داراى روايات صحيح و معتبر و نيز روايات ضعيف السند مىباشد، شايد غير از قرآن كريم هيچ كتاب ديگرى را نتوان ادعا نمود كه تمام محتواى آن صحيح و قطعى مىباشد، بحارالانوار نيز تافتۀ جدابافتهاى نيست، كسى نمىتواند ادعا كند كه تمام روايات آن صحيح بوده و يا ادعا شود كه تمام روايات آن ضعيف و نادرست است. افراط و تفريط و كلّىگويى و ابهام در كلام، روشن و زيبندۀ يك محقق نيست، راه معتدل آن است كه گفته شود: برخى از روايات بحارالانوار صحيح و قابل اعتماد بوده و برخى ديگر ضعيف السند است و از اين جهت بين بحار و كتابهاى ديگر تفاوتى نيست». 2
6- وسائل الشيعه
اين كتاب شرح روايى كتاب شرايع الاسلام است كه توسط شيخ حر عاملى محمد بن الحسن (1033-1104 ق) تدوين يافت. اين كتاب به مباحث فقهى و فروع دين اختصاص داشته و مباحث اعتقادى را نياورده است. نويسنده اين كتاب كه معاصر علامه مجلسى بوده نسخههاى خطى كتابهاى حديثى كه علامت بلاغ نداشتهاند و در نتيجه قيمت آنها كمتر بود تهيه مىنمود و براساس آنها اين كتاب را تدوين كرد و لذا اشكالات زيادى در اين كتاب پديد آمد مخصوصاً تقطيع كردن احاديث باعث فوت شدن قرائن روايات گرديد 3 چيزى كه باعث گرديد آيةاللّٰه بروجردى كتاب «جامع احاديث الشيعه» را