47كرده است. 1 همانگونه كه روشن است عنوان باب توهين به پيامبر اكرم است، و اين حديث كه به روشنى دلالت بر قدح معاويه دارد را طورى توجيه كردهاند كه قدح پيامبر شود و اينكه پيامبر نعوذ باللّٰه اشتباه كرده است كه معاويه را نفرين نموده است. 2 و اين در حالى است كه در صحيح مسلم آمده است كه بغض با على بن ابيطالب نفاق است 3 و نيز جنگ و قتال با مؤمن سبب كفر است 4 و هيچكس ترديد ندارد كه معاويه سبّ امام را ترويج مىنمود و مدتها با آن حضرت جنگ كرد و مهمترين دشمن امام، معاويه و خاندان او بودند پس كفر و نفاق معاويه روشن است. و از شگفتىهاى امروز آن است كه عمرو عبدالمنعم سليم در بخش اعتقادات و توحيد از كتاب خود بنام «دفاعاً عن السلفيه» در 25 صفحه به بحث از تبرئه معاويه پرداخته و نتيجه گرفته است كه معاويه گرچه شرابخوار بود و حجر بن عدى صحابى را كشت ولى پيامبر او را به عنوان امام و هادى مهدى معرفى كرده است 5!!.
ابنتيميه چنان شيفته بنىاميه است كه حكومت و سلطنت موروثى بنىاميه را صحيح مىداند اما تفكر و عقيده شيعه در مورد تقديم اهلبيت پيامبر عليهم السلام و وجود امامت در خاندان وحى را از آثار فكر جاهليت 6 يا از آثار فكر يهود و بنىاسرائيل مىداند. 7 وى نه تنها به شدّت مخالف عقايد شيعه است بلكه رسالهاى بنام «فى جواز قتال الرافضه» نگاشته است 8 كه امروز مستند وهابيان براى كشتن و تكفير شيعيان قرار گرفته است.
اكنون چند نمونه از سخنان علماى بزرگ اهلسنت را دربارۀ ناصبى بودن ابنتيميه