39
فصل سوم:معناى «ناصبى»
فيروز آبادى گويد: «النواصب والناصبيّةُ و اهلُ النصب: المتديّنون ببغْضة علىّ رضىاللّٰهعنه، لانّهم نصبوا له، أى عادوه». 1 يعنى ناصبى و اهل نصب آنانند كه دشمنى حضرت على عليه السلام را جزء دين خود قرار دادهاند، و آنان اهل نصب با آن حضرتاند يعنى با او دشمنى دارند.
طريحى نيز گويد: «نصب يعنى دشمنى، و وقتى گفته مىشود: «نصب لفلان نصباً» كه با او دشمنى نموده باشد، و ناصبى نيز به همين معنا است و او كسى است كه تظاهر به دشمنى با اهلبيت يا با شيعيان آنان، چون پيروان اهلبيت هستند مىنمايد. و پس از نقل سخنان فيروزآبادى گويد: برخى از فضلا گويند: در معنى ناصبى اختلاف است، بعضى گويند: هركس كه دشمنى با اهلبيت عليهم السلام نمايد ناصبى است. و بعضى گويند هركس دشمنى با شيعيان آنان كند، و برخى روايات نيز همين معنى دوم را تاييد كرده است». 2طريحى ابتدا خودش فرمود: كسى كه با شيعيان از آن جهت كه پيرو اهلبيت هستند دشمنى كند ناصبى مىباشد و سپس همين معنا را از برخى - كه نام آنان را ذكر نكرده است - نقل نموده و مىگويد روايات شاهد همين معنا است.