3535- قسم به طلاق موجب وقوع طلاق نيست.

36- طواف حائض صحيح است.

37- مايعات با مردن موش در آنها نجس نمى‌شوند.

38- نمازى كه عمداً ترك شود قضا ندارد.

39- جنبى كه متمكّن از انجام غسل است مى‌تواند با تيمم نماز مستحبى به‌جا آورد.

40- در وقف شرط واقف لازم الرعايه نيست.

41- سفر براى زيارت معصيت است.

42- در هر سفرى نماز قصر است.

43- آب قليل با ملاقات نجس، نجس نمى‌شود.

44- انكار محلّل در باب طلاق.

آنچه ذكر شد تعداد اندكى بود از متفردات ابن‌تيميه، براى اطلاع از ساير نظرات او به منابع ذيل رجوع شود. ¹به هرحال ابن‌تيميه در حدود شصت مسأله اتفاقى و اجماعى اهل‌سنت، خرق اجماع كرد، ² و فتواهايى داد كه در هيچ دين يا مذهبى از مذاهب اسلامى وجود ندارد، ³ و در شهر دمشق و قاهره اعلام شد كه مردم از ضلالت‌هاى او برحذر باشيد. ⁴ و در سال 718ق. او را از فتوا دادن در موضوع طلاق منع نمودند ⁵ ولى چون او رعايت نكرد به جهت همين فتاوى مكرر به زندان افتاد، وى در سال 693 و 696 ق. دو بار در شام زندانى شد، و در سال 705 ق. در قاهره زندان شد. و در 708 در اسكندريه به زندان افتاد و در 718 و 720 و 726 مكرر در دمشق به زندان افتاد تا آن‌كه سرانجام نيز در زندان مرد.