241شماره‌هايى كه جادوگر به‌كار مى‌برد يا سخن پيچيده و معما گونه و مبهم. ¹در اين مسأله آقاى قفارى با شيعيان موافق است كه استعانه و استعاذه به اسماء الهى و به كلمات خداوند جايز است و شرك نيست. گرچه اسم خداوند غير از ذات مقدس الهى است و آقاى قفارى مكرر مى‌گويد استعاذه به غير خداوند جايز نيست امّا به هرحال بايد بپذيرد كه اسم خداوند و كلمات خداوند غير از ذات مقدس الهى بوده و در عين حال استعاذه به آنها صحيح است. و با آن‌كه صدها حرز و استعاذه و حجاب - بدون مبالغه كلمه صدها را به‌كار برده‌ايم - در جلد 94 بحارالانوار نقل شده‌است و همۀ آنها با عباراتى از قبيل: «اللهم اليك التجأتُ»، «بسم‌اللّٰه و باللّٰه، ربّ احترزت بك و توكلت عليك»، «اعوذ بكلمات اللّٰه»، «اعيذ نفسى باللّٰه الذى ...»، «اعيذك يا فلان بالاحد الصمد» و ... ² مى‌باشد چگونه آقاى قفارى اينها را نديده است و آيا اينها شرك است يا توحيد.

نكته ديگر آن است كه بايد خداوند را به اسماء حسنى خواند. و اين روشن است كه اسماء الهى توقيفى هستند و بايد در كتاب يا سنت نقل شده باشد امّا ضرورتى ندارد كه حتماً به زبان عربى باشد، بنابراين اگر احاديث يكى از نامهاى خداوند را از زبان عبرى نقل كنند و يا بگويد در «تورات» خداوند به اين اسم خوانده مى‌شده است باز جايز است خداوند را با آن اسم عبرى خواند. و كلمه «آهيا شراهيا» نام خداوند است به زبان عبرى يا سريانى، ³ و در روايات نيز نقل شده است پس هم خواندن نام خدا است و هم آن‌كه خلاف توقيفى بودن اسماء نيست. و درخواست شفا و سلامتى از اين كلمات در واقع درخواست شفا و سلامتى از خداى متعال است، تنها گاهى يك نفر خدا را با اسم‌هاى عربى و ديگرى با نامهاى فارسى يا عبرى يا ... مى‌خواند. و آيا به گمان آقاى قفارى آيه