196حجةالاسلام باشد مقايسه كرده است يعنى يك عمل مستحب را با عمل مستحب ديگر مقايسه كرده است نه آن‌كه يك مستحب را با واجب مقايسه كند.

ثالثاً ثواب هر عملى - و از جمله ثواب زيارت - مشروط به شرايطى است مثل:

ايمان، موافات بر ايمان، خلوص نيت، ولايت داشتن، رعايت تقوى و انجام واجبات، قرآن فرموده است: «تنها خداوند از متقين اعمال را مى‌پذيرد» ¹ و در روايات نيز آمده است كه خداوند هيچ عملى را بدون تقوى نمى‌پذيرد. ² پس كسى كه حج را انجام ندهد در حالى كه مستطيع بوده است چنانچه به زيارت امام حسين عليه السلام برود زيارت او هيچ ثوابى نخواهد داشت، و اين شرايط ثواب در كتابهاى كلامى نيز آمده است. ³رابعاً امام وهابيان احمد بن حنبل و حتى غير از او از ديگر فقهاى اهل‌سنت اجازه داده‌اند كه براى بيان فضيلت كارهاى مستحبى، امورى كه حتى ثابت نشده‌اند روايت شوند. ⁴ بنابراين جايز است براى بيان فضيلت و ثواب زيارت، ثواب‌هايى كه حتى ثابت نشده است نقل شود تا مردم ترغيب به آن بشوند.

خامساً علامه مجلسى فرموده است: «شايد اين ثواب‌ها از باب تفضّل باشد يعنى خداوند براى يك زيارت سيدالشهداء عليه السلام ثواب صد حج بدهد و براى يك حج چندين برابر صد حج ثواب بدهد. و يا مقصود آن است كه به مسلمانان در برابر يك زيارت ثواب صد حجى كه به امتهاى پيشين مى‌داده است مى‌دهد. و يا مقصود آن است كه اين ثوابها به جهت اعتبار است مثلاً يك لقمه نان براى انسان كارى را مى‌كند كه حتى صد ليوان آب انجام نمى‌دهد همچنانكه يك ليوان آب كارى مى‌كند كه چندين قرص نان آن را انجام نمى‌دهد و اين عبادتها همانند غذاى بدن هستند كه هركدام كار و اثر خاصى دارد، بنابراين هيچ‌كدام جايگزين ديگرى نمى‌شود». ⁵