73راستى اگر مردم هم دعوت او را مىپذيرفتند، چه خونريزى هايى به پا مىشد و چه فسادى برمىخاست!؟
گويا وى درست توجه نكرده است كه اگر منظور على ايجاد فتنه و انقلاب بود، همان وقت كه ابوسفيان به منزل وى آمد و او را بر ضدّ ابوبكر و عمر تحريك نمود و حتى وعده داد كه براى يارى تو مدينه را پر از سواره و پياده خواهم كرد و... بر ضدّ خليفۀ جديد قيام مىكرد و كار را از پيش مىبرد ولى على عليه السلام چون منظور ابوسفيان را مىدانست و از انقلاب و خونريزى تنفّر داشت، به او روى موافق نشان نداد، ليكن در مورد استمداد به وسيلۀ دختر پيغمبر، چنانكه نوشتيم، بر على عليه السلام لازم بود تا آنجا كه مىتواند از تضييع حق خود جلوگيرى نمايد.
با اين گفتارهاى متناقض و روايتهاى ضدّ و نقيض، بهطور دقيق نمىتوان فهميد كه علىبن ابىطالب چه روزى با ابوبكر بيعت كرد، ولى اين اندازه مسلم است كه بيعت او در روزهاى نخست خلافت صورت نگرفته؛ زيرا، چنانكه نوشتيم،اوتامدّتى با كمك دختر پيغمبر از حقوق خود دفاع مىكرد واگر همان روزهاى نخست بيعت نموده بود هيچوقت به چنين كارى اقدام نمىكرد و شايد، همانطور كه ابن قتيبه