46
وَ رَسُولِهِ ...» 1
در دهم ذى حجۀ سال نهم هجرت، خداوند متعال با نزول آيات سورۀ توبه، خشم و انزجار خويش را از كفار و مشركان اعلام داشته و پيامبرش را مأمور ابلاغ اين انزجار فرمود.
هنگامى كه آيات سورۀ توبه يا برائت نازل شد، رسول اكرم - ص - ابتدا براى ابلاغ آن خشم الهى، ابوبكر بن ابوقحافه را به سوى مكه اعزام داشت ليكن بلا فاصله بدستور خداوند متعال، يكى از اهل بيت خويش يعنى على بن ابى طالب - ع - را مأمور اين امر ساخت و على - ع - مأمور شد تا آن را از ابوبكر گرفته و خود ابلاغ كند؛ وقتى از رسول - ص - علت اين امر سؤال شد فرمودند:
«انه لا يؤدى عنى الا رجل من اهل بيتى .» 2
على - ع - نيز به نداى حق و رسولش لبيك گفته و پيام توحيد يعنى انزجار و برائت از مشركان و كافران شبه جزيره را در سرزمين منا و در عيد قربان يعنى روزى كه به تعبير قرآن «يوم الحج الاكبر» ناميده شد ابلاغ نمود. از اين روى بر اساس