46دهم: فسوق است، و آن اختصاص به دروغ گفتن ندارد، بلكه فحش دادن و فخر به ديگران كردن نيز فسوق است خواه موجب نقص ديگران باشد يا نباشد، و از براى فسوق كفاره نيست، فقط بايد استغفار كند، و مستحب است چيزى كفاره بدهد و اگر گاو ذبح كند بهتر است.
يازدهم: جدال است، و آن گفتن «لا واللّٰه» و «بلى واللّٰه» است.
و در اينجا چند مسأله است:
مسألۀ 117- آنكه گفتن كلمۀ «لا» و كلمۀ «بلى» و در ساير لغات مرادف آن مثل «نه» و «آرى» دخالتى در جدال ندارد يعنى تحقق جدال با مرادف لا وبلى در ساير لغات مشكل است، و قسم خوردن در مقام اثبات مطلب يا ردّ غير، جدال است.
مسألۀ 118- قسم اگر به لفظ «اللّٰه» باشد يا مرادف آن مثل «خدا» در زبان فارسى جدال است، و اما قسم به غير خدا به هر كس باشد ملحق به جدال نيست.
مسألۀ 119- احتياط واجب الحاق ساير اسماء اللّٰه است به لفظ جلاله، پس اگر كسى قسم بخورد به رحمان و رحيم و خالق سماوات و ارض، جدال محسوب مىشود به احتياط واجب، در صورتى كه مشتمل بر كلمۀ لا و بلى باشد.
مسألۀ 120- در مقام ضرورت براى اثبات حقى يا ابطال باطلى جايز است قسم بخورد به جلاله و غير آن.