24
إِلٰهَ الْحَقِّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ ذَا النَّعْمَاءِ وَالْفَضْلِ الْحَسَنِ الْجَمِيلِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ كَشَّافَ الْكُرَبِ الْعِظَامِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدَيْكَ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ يَا كَرِيمُ لَبَّيْكَ.»
و در اينجا مسائلى است:
مسألۀ 24- واجب است صحيح گفتن قدر واجب از لبيك را كه گذشت، همانطور كه صحيح گفتن تكبيرة الاحرام در نماز واجب است.
مسألۀ 25- اگر تلبيه را بقدر واجب كه ذكر شد، نداند بايد آن را ياد بگيرد يا كسى او را در وقت گفتن تلقين كند؛ يعنى كلمه كلمه آن شخص بگويد و شخصى كه مىخواهد احرام ببندد، دنبال او به طور صحيح بگويد.
مسألۀ 26- اگر نتواند ياد بگيرد يا وقت ياد گرفتن نباشد و با تلقين هم نتواند بگويد بهتر آن است كه به هر نحو كه مىتواند بگويد، و احتياطاً نائب هم بگيرد.
مسألۀ 27- اگر لبيك گفتن در عمرۀ مفرده را فراموش كرد يا بواسطۀ ندانستن حكم نگفت، مىتواند در ميقات بعدى يا ادنى الحلّ به نيّت عمرۀ مفرده بطور صحيح تلبيه بگويد و مُحرم شده، اعمال عمرۀ مفرده را انجام دهد.
مسألۀ 28- اگر كسى لبيك واجب را نگفت چه بواسطۀ عذرى و چه بدون عذر، چيزهايى كه بر مُحرم حرام است بر او حرام نمىشود،