147روى محمل، چه در حال اختيار و چه با عذر لكن راه رفتن افضل است.

مسألۀ 354- طهارت از حدث و خبث و ستر عورت در سعى معتبر نيست گرچه احوط مراعات طهارت از حدث است.

مسألۀ 355- واجب است سعى را بعد از طواف و نماز آن بجا آورد، و اگر عمداً پيش از آنها بجا آورد بايد بعد از طواف و نماز، آنرا اعاده كند.

مسألۀ 356- اگر از روى فراموشى مقدم بدارد سعى را بر طواف، اقوى آن است كه آنرا اعاده كند و همچنين است اگر از روى ندانستن مسأله مقدم بدارد.

مسألۀ 357- واجب است رفتن و برگشتن از راه متعارف باشد، پس اگر از راه غير متعارف به صفا برود يا به مروه سعيش باطل است.

مسألۀ 358- اگر بين صفا و مروه را دو طبقه يا چند طبقه كنند و تمام طبقات بين دو كوه باشد از هر طبقه جايز است سعى كند گرچه احوط سعى از همان راهى است كه از اوّل متعارف بوده.

مسألۀ 359- اگر طبقۀ زير زمينى درست شد و كوه صفا و مروه ريشه‌دار بود و سعى بين آندو واقع شد صحيح است على‌الظاهر، و احوط سعى از طبقۀ روى زمينى است.

مسألۀ 360- واجب است در وقت رفتن به طرف مروه متوجه به آنجا، و وقت رفتن به صفا متوجه به آن باشد، پس اگر عقب عقب