145
شرائط رمى:
انداختن سنگريزهها شرائطى دارد كه اكنون بيان خواهيم كرد:
1 نيّت. به فتواى اماميه: اگر سنگ را بدون نيّت به هوا پرتاب كند و به هدف بخورد فايده ندارد چون فاقد شرط صحّت مىباشد.
2 به اتفاق همه فقها، رمى بايد، با هفت سنگ انجام بگيرد.
3 هفت سنگ را، بايد در هفت بار بيندازد، بنابراين اگر دو سنگ را در يك دفعه پرتاب كند و به هدف هم اصابت كند، يكبار حساب مىشود، و حتى اگر هفت سنگ را در يك مرتبه پرتاب كند، باز هم يكبار حساب مىشود. (در اين مسأله اختلافى نيست.)
4 به نظر همه فقها، سنگها بايد به جمره اصابت كند، پس بايد براى رمى كننده در اين جهت يقين حاصل شود.
5 به فتواى اماميه و شافعيان: شرط است كه سنگها به واسطه انداختن به جمره برسد، بنابراين اگر سنگها را روى هدف بگذارد چون انداختن حساب نمىشود، كفايت نمىكند. ولى حنفيان اين شرط را قبول ندارند و معتقدند: سنگها بايد به جمره اصابت كند، گرچه روى آن بگذارند.
6 سنگريزه بايد از جنس سنگ باشد، بنابراين رمى كردن با نمك، آهن، مس، چوب، سفال و گل، كافى نيست. ولى حنفيان مىگويند: هر چيزى كه از جنس زمين باشد، خواه سفال باشد يا گل و يا سنگ كفايت مىكند. 1 7 به نظر همه فقها و حتى تصريح حنابله، شرط است كه سنگ ريزهها، بكر باشند يعنى قبلاً به وسيله آن رمى نشده باشد ولى حصنى دمشقى شافعى در كتاب خود به نام كفايةالاخيار ج 1 ص 138 مىگويد: «ولا يشترط كونُالحصى ممّا لَمْ يرمَ بهِ حتّى لو رمى بحجر، رمى هو اوْ غيره اجزأ.»
«شرط نيست كه سنگ ريزهها بكر باشند، بلكه اگر سنگى بيندازد، خواه خودش رمى كرده باشد يا ديگرى كفايت مىكند.»
و محمد بن ادريس شافعى بنيانگذار مذهب شافعيه نيز اين گونه رأى داده است. 2
مسائل رمى:
1 به فتواى همه فقهاى اماميه: شرط است كه سنگ ريزهها به هدف اصابت كند، حال اگر شك داشته باشد كه به هدف خورده يا نه؟ بنا مىگذارد كه اصابت نكرده و ناگزير بايد به جاى آن، سنگ ديگرى پرتاب كند.