125قرآن كريم در اين مورد مى‌فرمايد: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً». ¹

يعنى: هرگاه آنان زمانى كه بر خويش ستم كرده‌اند نزد تو بيايند و از خدا طلب مغفرت كنند و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نيز براى آنان طلب مغفرت كند، خدا را توبه‌پذير و رحيم خواهند يافت. اين مطالب را تمام مذاهب اسلامى وحتى وهابيان قبول دارند.

ج) توسل به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در قيامت: «مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّٰ بِإِذْنِهِ» ²يعنى: چه كسى مى‌تواند در روز قيامت شفاعت كند مگر كسى كه از جانب خداوند به او اذن داده شده و به شهادت كتب اهل سنت و شيعه و آنچه در صحاح اهل سنت آمده، پيامبر در روز قيامت شفاعت خواهند نمود. ³

د) توسل به معناى ايمان و محبت به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم : وقتى كه مى‌گوييم: «اَللّهُم إنّى اسْئَلُكَ بنبيّك» يعنى: خدايا ما با ايمان به رسول تو و عمل به دستورات وى و نيز با محبت او به تو توسل مى‌جوييم. جالب است كه ابن تيميه مى‌گويد: اگر (نبيّك) اينجا منظور مطالب فوق باشد امرى پسنديده و خوب است. و لذا در ادعيه شيعه آمده كه (وبِحُبّكم و بِقُربِكم ارجوا نَجاةً مِن اللّٰهِ) يعنى به وسيله دوست داشتن و نزديكى به شما اهل‌بيت عليهم السلام اميد نجات و رستگارى از جانب خداوند متعال داريم.

ه‍ ) توسل به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در زمان حيات ايشان: در اين زمينه هم شواهد و قرائن زيادى وجود دارد از جمله هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از منا حلق و تقصير مى‌كردند اصحاب موى حضرت را به عنوان تبرك برمى‌داشتند. و يا گفتن جملاتى چون (لا تنسانا مِنْ دعائك). ⁴