73حضرت امام خمينى رحمه الله با آگاهى كامل از پىآمدهاى جبرانناپذير درگيرىهاى تفرقهافكن ميان ملل اسلامى كه نمونه برجسته آن، كشمكشهاى خونين و طولانى دو دولت و شيعى صفوى و سنّى عثمانى است، در راه ايجاد اتحاد و همبستگى ميان ملل اسلامى بسيار مىكوشيد.
ازاينرو، با رهنمودهاى حكيمانه امام، نظام اسلامى توانست اختلافهاى شيعه و ديگر مذاهب اسلامى را به نيكوترين شكل ممكن برطرف سازد و راه را براى تحقق وحدتى ريشهدار و پايدار ميان مسلمانان هموار كند. از آن پس نيز نظام اسلامى كه به ضرورت همبستگى مذاهب اسلامى براى رفع اختلاف ميان امت اسلامى اعتقاد كامل دارد، توانسته است اعتماد دولتها و ملتها گروههاى مبارز اسلامى را جلب كند و گامهاى ارزشمندى را براى ايجاد تفاهم و برادرى ميان آنان برداشته است.
امروزه كم نيستند افرادى كه صحيفه فاطميه و جامع على بن ابىطالب عليه السلام را قرآن مذهب اماميه مىپندارند. آنان معتقدند اماميه، كتابى متفاوت با قرآن ديگر مسلمانان در حجاز و غيرحجاز دارد. افزون بر اين، تهمتهاى نارواى ديگرى به شيعيان وارد مىسازند. از سوى ديگر، كم نيستند افرادى كه محبت و دوستى اهل بيت عليهم السلام را به پيروان مذهب اماميه محدود و منحصر كردهاند و ديگر مذاهب اسلامى را از آن بيرون مىپندارند. البته امروزه در ميان مذاهب اسلامى، گروههاى ضالهاى مانند غُلات در شيعيان و خوارج و نواصب در اهلسنّت وجود دارند كه از محدوده اسلام خارج شدهاند، ولى اينكه به آسانى حكم تكفير آنان داده شود، بسيار نادرست است. اين كار از نادانى، تعصب كوركورانه، ناآگاهى