67
دعاى كميل
اين دعا از دعاهاى معروفى است كه حضرت على عليه السلام آن را به «كميل بن زياد» - كه از اصحاب خاصّ وى بود - تعليم داد. نيايشى عارفانه است كه بندهاى به درگاه خداى غفّار انجام مىدهد، و از پروردگار، رحمت و بخشايش مىطلبد.
علامۀ مجلسى رحمه الله آن را از بهترين دعاها شمرده است.
اين دعا در شبهاى نيمۀ شعبان و در هر شب جمعه خوانده مىشود، و براى ايمنى از گزند دشمنان و افزايش روزى و آمرزش گناهان مفيد است.
متن دعاى شريف چنين است:
«اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَ لُكَ بِرَحْمَتِكَ الَّتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ، «خدايا من از تو مىخواهم بحق آن رحمتت كه همه چيز را فرا گرفته وَبِقُوَّتِكَ الَّتِي قَهَرْتَ بِهٰا كُلَّ شَيْءٍ، وَخَضَعَ لَهٰا كُلُّ شَيْءٍ، وَذَلَّ و به آن نيرويت كه همه چيز را بوسيلۀ آن مقهور خويش كردى و همه چيز در برابر آن خاضع و همه لَهٰا كُلُّ شَيْءٍ، وَبِجَبَرُوتِكَ الَّتِي غَلَبْتَ بِهٰا كُلَّ شَيْءٍ، وَبِعِزَّتِكَ درپيش آن خوار است وبه جبروت تو كه بوسيلۀ آن چيرهگشتى برهر چيز و بهعزتت كه