198«گوشت و خون اين شتران به خدا نمىرسد» و نه اين كار بىفايده: «آنچه به او مىرسد پرهيزكارى شماست»؛ بنابراين نفع و حكمت مهمى در اين عمل وجود دارد كه فقط به حجگزار مىرسد و اين نفع چيزى نيست جز تقوا و پرهيزكارى.
تقوا عامل قدرت روح است. پرهيزكارى نفس اماره و احساسات سركش و عاصى انسان را رام مىكند. تقواى الهى دوستان خدا را تحت ولايت او قرار مىدهد، خوف و خشيت خدا هميشه ملازم قلوب اهل تقواست، آنها شبها را بيدار و به عبادت مشغولند و روزهايشان به روزه و گرسنگى مىگذرد. تقوا آدمى را بصير، دلها را آرام و نفوس را پاك مىكند. در نهجالبلاغه مىخوانيم:
«فإن تقوى الله دواء داء قلوبكم و بصر عمى أفئدتكم و شفاء مرض أجسادكم و صلاح فساد صدوركم و طهور دنس أنفسكم ». 1
تقوا دواى بيمارى دلهاى شما، بينايى دلهاى شما، شفاى مرض بدنهاى شما، صلاح و مرهم زخمهاى جانها و مايه پاكشدن نفوس شماست.
تقوا براى انسان، احسان به ارمغان مىآورد (يوسف: 90)، تقوا سرچشمه معرفت است (طلاق: 2)، تقوا باعث مىشود كارها سهل و آسان گردد (طلاق: 4)، تقوا موجب مىشود زشتىها و معاصى انسان محو شود (طلاق: 5)، تقوا بهترين توشه قيامت است