163رحمت الهى را براى عصيانگران درخواست كند، به خدا امر نكرد بلكه او را غفور ناميد؛ يعنى فرمود:
(وَ مَنْ عَصٰانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ) 1
هركس فرمان من نبرد، تو آمرزنده مهربانى.
و نفرمود: «آنها را ببخش و به آنها رحم كن». عيسى هم براى طلب دفع عذاب از امت خويش با خدا رعايت ادب كرد؛ يعنى فرمود:
(إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبٰادُكَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ) 2
اگر آنان را عذاب كنى، بندگان تو هستند و اگر آنان را بيامرزى تو پيروزمند و حكيمى.
و نفرمود: «آنها را عذاب نكن و آنها را ببخش».
ايوب هم براى طلب شفا و رحمت به خدا امر نكرد يعنى فرمود:
(أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرّٰاحِمِينَ) 3
به من بيمارى و رنج رسيده و تو مهربانترين مهربانانى.
و نفرمود: «مرا رحم كن».
سرّ تقصير
بر حجگزار واجب است پس از اتمام سعى، تقصير كند؛ يعنى