160سنگ محلى براى آشكار شدن آب حيات است؛ آبى كه هر چيز زنده‌اى از آن حيات يافته است: ( وَ جَعَلْنٰا مِنَ الْمٰاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ ). ¹ سنگ، معدن حيات است و از دل آن زلال علم بيرون آمده و جهل را مى‌ميراند. لذا سنگ، نويد حيات مى‌دهد.

3. سنگ و جمال و جلال

سنگ از يك سو نماد آب و حيات است و از سوى ديگر وسيله عذاب. آن‌گاه كه موسى اراده كرد قومش را از تشنگى نجات دهد، عصاى خويش به حجر زد و از دل آن به تعداد فرقه‌هاى بنى‌اسرائيل آب جارى شد. ²از سوى ديگر خداوند سنگ را وسيله عذاب فجار و مشركان قرار داد و بر آن‌ها باران سنگ باراند و آن‌ها را زير و رو كرد:

(فَجَعَلْنٰا عٰالِيَهٰا سٰافِلَهٰا وَ أَمْطَرْنٰا عَلَيْهِمْ حِجٰارَةً مِنْ سِجِّيلٍ ) ³

شهر را زير و زبر كرديم و بارانى از سجّيل بر آنان باريديم.

چنان‌كه خداوند مشركان و منافقان را با سنگ‌شدن عذاب مى‌كند.

(قُلْ كُونُوا حِجٰارَةً) ⁴