151
1. طهارت درونى
سعى موجب مىشود درون آدمى پاك گردد، گناهان زائل شود، سياهى از قلب انسان زدوده گردد و انوار الهى باطن زائر را فراگيرد. يكى از ابعاد عرفانى سعى اين است كه گناه را از بين مىبرد و معاصى را مىشويد.
رسول خدا(ص) فرمود:
«الحاج إذا سعى بين الصفا و المروة خرج من ذنوبه ». 1
حجگزار وقتى بين صفا و مروه سعى مىكند، از گناهانش بيرون مىرود.
كسى كه باطنش پاك شود، درونش نورانى مىشود، 2 او مىتواند نور ببيند. اين نورها در ابتدا كمسو و محدودند؛ اما رفتهرفته قوى شده، وسعت مىيابند تا جايى كه سالك مىتواند نور آسمانها و زمين را كه همان ملكوت است نظاره كند. درون سالك صافى گشته، آبگينهاى پاك مىگردد، در اين حال سعىكننده با باطنى طاهر و با مجاهدات قلبى، مصفا و منور مىگردد. امام صادق(ع) در حديث مصباح الشريعه به لطيفهاى عرفانى اشاره فرمود:
«صف روحك و سرك للقاء الله تعالى يوم تلقاه بوقوفك على الصفا و كن ذا مروة من الله بفناأ أوصافك عند المروة