115 (وَ مٰا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَ أَبْقىٰ) ¹

آنچه نزد خداست بهتر و تا ابد باقى است.

اما عارف صيد خداست از بهشت و عاقبت امر عارف به فرموده خدا اين است:

(وَ اللّٰهُ خَيْرٌ وَ أَبْقىٰ) ²

خدا بهتر و پاينده‌تر است.

هم زاهد و هم عارف صيد خدا هستند و خداوند سبحان صياد آن‌هاست، اما يكى از دنيا و ديگرى از بهشت. صيد و صيادى دام و ريسمان مى‌خواهد، خداوند براى نفوس رمنده دام گسترانده است. دام خدا براى صيد اين دسته از انسان‌ها، عبادت است. ³ خداوند در اين دام، دانه‌هايى گذاشته است، همانند جذبه‌ها، كشش‌ها و ربايش‌ها تا بندگان در آن افتند و در پنجه صياد قرار گيرند. اما گاهى صياد سفيرى مى‌فرستد و آن سفير آوازى سر مى‌دهد و صيد را به دام صياد مى‌كشاند. انبياء و اولياء سفيران اويند و حق تعالى با اولياء خويش دام گسترانده است، آن‌ها ندا مى‌دهند، احسان مى‌كنند تا صياد آن‌ها را صيد كند. احسان خدا و اوليائش دانه‌هايى هستند كه از دهان سفيران مى‌ريزد. آن‌ها دانه‌پاشى و احسان مى‌كنند تا بندگان را اسير