40توش و توانش را صرف همتهاى ناپايدار دنيايى كرده است. آنگاه كه خويشتن را در اين حال مىبيند، بيش از هر زمان ديگر، خود را ناتوان خواهد يافت. پس آيا بهتر نيست به جاى تكيه بر زندگى زودگذر دنيا، خود را به عمل صالح مجهز كنيم؟ حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
مَنْ عَمِلَ لِلدُّنْيٰا خَسِرَ. 1
هر كس براى دنيا كار كند، زيان كرده است.
حضرت در سخنى ديگر به نقل از اهل سنت مىفرمايد:
خُذْ مِنَ الدُّنيا مَا اتَاكَ وَ تَوَلَّ عَمَّا تَوَلّىٰ عَنْكَ. 2
آنچه از دنيا به تو روى آورد، بگير و آنچه از تو برگرداند، رهايش كن.
پرهيز از حرامخوارى
بهرهمندى از تقواى الهى و رعايت حلال و حرام يكى از نشانههاى اهل ايمان است. آنان اطاعت از دستورهاى الهى را با تمام وجود پذيرفتهاند و بندگى خدا را افتخارى سعادتبخش براى خود مىشمارند.
پس هيچگاه لذتهاى زودگذر دنيا را با نعمتهاى پايدار جهان باقى عوض نمىكنند. انسان در اين جهان خاكى مدت كوتاهى زندگى مىكند و نمىداند چهوقت و در چه حالى از دنيا مىرود. بنابراين، بايد توجه داشته باشيم كه مبادا غذايى را كه مصرف مىكنيم، حرام باشد و با استفاده از آن، باطن خود را به پليدى آلوده سازيم. خوردن مال حرام از گناهان بزرگ است و انسان حرامخوار بايد خود را براى بازخواست الهى آماده سازد.