37راحتى بگذرد. در مقابل، زيادهروى و تفريط، آدمى را مغلوب مشكلات مىكند. انسانهاى حسابگر و آيندهنگر، در زندگى ميانهرو هستند و تلاش مىكنند زندگى معصومين عليهم السلام را الگوى خود قرار دهند. اين افراد همواره حدّ اعتدال و ميانهروى را برمىگزينند و از ريختوپاشهاى بىمورد و تحمل هزينههاى غيرضرورى دورى مىكنند و تلاش مىكنند همواره زندگى اقتصادى خود را بر اساس الگوى صحيح برگرفته از منش معصومين عليهم السلام تنظيم كنند. حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
مَنِ اقْتَصَدَ فِى الْغِنىٰ وَالْفَقْرِ فَقَدِاسْتَعَدَّ لِنَوٰائِبِ الدَّهْرِ. 1
هر كس هنگام دارايى و نادارى ميانهرو باشد، براى تحمل مشكلات زندگى آمادگى خواهد داشت.
در كلامى ديگر مىفرمايد:
لَمْ يُهْلَكْ مَنِ اقْتَصَدَ و لَمْ يَفْتَقِرْ مَنْ زَهَّدَ. 2
كسى كه ميانهروى كند، نابود نشود و كسى كه زهد بورزد، فقير نخواهد گشت.
پرهيز از ثروتطلبى
مال و ثروت مىتواند وسيله گرهگشايى از مشكلات ديگران باشد. با وجود اين، اگر به دست نااهلان بيفتد، ممكن است سبب هلاك هر چه بيشتر فرد و جامعه شود. در طول تاريخ، بيشتر بدبختىهايى كه گريبانگير جوامع انسانى شده، در پى بدمستىهاى ثروتمندان مغرور بوده است.
آنانى كه نمىدانند سرمايه خود را چگونه و در كجا مصرف كنند و آن را