110
تَحْتَاجُ الَيْهِ فَاْغْتَنِمْهُ. 1
هرگاه از نيازمندان كسى را يافتى كه توشه آخرتت را برايت حمل كرده است و روزى (قيامت) كه محتاج به آن مىشوى، به تو بازگرداند، آن را غنيمت بشمار (و به نيازمند كمك كن).
نيكى به بدكاران
احسان وگذشت در حق ديگران، بهترين وسيله تربيت و هدايت است.
در پرتو نيكى، دريچههايى از مهر و عطوفت به سوى ديگران گشوده مىشود و انسان مىتواند بر قلبها حكومت كند. فطرت انسانها، بر پايه محبت و مهرورزى است، ولى برخى از مردم تصور مىكنند كه تنها بايد به انسانهاى خوب احسان كنند. نبايد فراموش كنيم كه بدكاران نيز انسانند و در بسيارى از اوقات، بيش از ديگران به احسان نياز دارند. اگر كمك به آنها حساب شده و منطقى باشد، در اصلاح و هدايتشان بسيار مؤثر است.
چه بسيار بدكارانى كه در پى احسانى كه در حقشان شده است، از بىراهه بازگشته و در صف پرهيزكاران قرار گرفتهاند. حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
اَلْاِحْسٰانُ الَى المُسِىءِ أَحْسَنُ الْفَضْلِ. 2
نيكى به بدكاران بهترين فضيلت است.
و در سخنى ديگر بنا بر نقل اهلسنت مىفرمايد:
اَلْاِحْسٰانُ يَقْطَعُ اللِّسانَ. 3
نيكى زبان بدىها را مىبرد.