103
هر كس پيش از آزمايش اطمينان كند، پشيمان مىشود.
آن حضرت، يكى از راههاى آزمايش دوست را در سخنى ديگر كه اهل سنت نقل كردهاند، چنين بيان مىكند:
اِذٰا وَلّى صَدِيقُكَ وِلٰايَةً فَاَصَبْتَهُ عَلىٰ الْعُشْرِ مِنْ صَدَقَتِهِ فَلَيْسَ بِصَاحِبِ سُوْءٍ. 1
هرگاه ديدى كه دوستت به مقامى رسيد و يك دهم دوستى خود را باز حفظ كرده است، بدان كه دوست بدى نيست.
نيكوكارى
نيكوكاران افزون بر اينكه نزد مردم احترام خاصى دارند، در پيشگاه خدا نيز از جايگاه خوبى برخوردارند. البته به شرط آنكه به دنبال خودنمايى و رياكارى نباشند و گرنه ارزش معنوى خود را از دست خواهند داد. گرچه بايد كوشش شود كه كار نيك به صورت ناشناخته و پنهان انجام گيرد تا از ارزش بيشترى بهرهمند باشد، ولى گاهى براى تشويق ديگران، بهتر است برخى از كارهاى خوب را آشكارا انجام دهيم؛ كه اين، خود، كار نيكوى ديگرى است. كسانى كه بىمنّت به ديگران خدمت مىكنند و كار نيك خود را به رخ نمىكشند و آن را ذخيره جهان ديگر مىسازند، شايسته قدردانى هستند. اين خوبان براى حفظ حرمت مؤمنان، آبروى آنان را محفوظ مىدارند و كار خوب خود را پيش ديگران آشكار نمىسازند؛ چون نيك مىدانند كه با چنين كارى، مؤمنان عزتمند دعاى خير خود را بدرقه راهشان مىسازند. حضرت على عليه السلام مىفرمايد: