171 [471] - كسى كه بعد از سعى در عمرۀ تمتع تقصير كرد، و سپس به شك افتاد كه آيا تقصيرى كه كردم صحيح است يا نه، اگر در حال عمل، عالم به مسأله و ملتفت بوده، اشكال ندارد. ¹ و به شك خود اعتناء نكند.(مناسك س 896)

[472] - در عمرۀ مفرده، اگر كسى تقصير را عمداً يا از روى جهل و نسيان ترك نمود و طواف نساء را انجام داد، بايد تقصير نمايد و طواف نساء را اعاده نمايد ² و فرقى بين صور عمد و سهو و علم و جهل نيست على الأحوط. (مناسك، س 908 - 898)

[473] - لازم نيست تقصير را به دست خود انجام دهد بلكه مى‌تواند توسط ديگرى تقصير كند و لازم نيست ديگرى شيعه باشد.(مناسك س 899)

[474] م - كسى كه بخواهد ديگرى را حلق نمايد، نمى‌تواند قبل از اينكه خودش حلق يا تقصير كند سر او را بتراشد ولى مى‌تواند ناخن ديگرى را براى تقصير بگيرد و ازالۀ موى ديگرى نيز قبل از خارج شدن از احرام جايز نيست ولو براى تقصير. ³(مناسك، مسأله 1146)

[475] م - كسى كه از روى فراموشى يا ندانستن مسأله، بعد از طواف و نماز آن تقصير كرد چيزى بر او نيست، ولى بايد بعد از سعى، تقصير را اعاده نمايد تا از احرام خارج گردد.(مناسك س 901)

[476] م - كسى كه تقصير يا حلق عمرۀ مفرده را انجام نداده يا باطل انجام داده