1) - آيةاللّٰه‌خامنه‌اى: اگر از مكّه دور نشده و برگشتن و انجام نماز در محلّش براى او مشكل نيست، بايد برگردد به مسجد الحرام ودر محلّش بجاآورد واگر از مكّه دور شده، در همانجايى‌كه يادش‌آمد بجا آورد. آية اللّٰه سيستانى: اگر بعد از بيرون رفتن از مكه يادش بيايد، احتياط واجب آن است كه برگردد و نزد مقام نماز بجاى آورد و اگر برگشتن براى او مشقت دارد نماز را در همان موضعى كه يادش آمده انجام دهد و لازم نيست براى انجام نماز به حرم برگردد، گرچه ميسور باشد. آية اللّٰه فاضل: اگر در منا باشد مخير است بين خواندن نماز در منا و استنابه و الّا در هر جا كه هست همانجا نماز بخواند گرچه جوازِ گرفتنِ نايب هم بعيد نيست

2) - آية اللّٰه بهجت: و احوط آن است برگردد به حرم اگر دشوار نباشد و آنهارا بجا آورد و بعضى در صورت تعذر برگشتن به مقام، استنابه را لازم دانسته‌اند بنابراين، احوط جمع است ميان قضاى آنها، در هرجا كه متذكر شود و گرفتن نايب كه آنها را در مقام بجاى آورد. آيات عظام تبريزى، خويى، فاضل: احوط و اولى اين است برگشته و نماز را در حرم بجا آورد. آية اللّٰه صافى، آية اللّٰه گلپايگانى: و بهتر است نايب هم بگيرد تا خلف مقام براى او بجا آورد،

3) - آية اللّٰه بهجت: بر ولىّ او لازم است آن را قضا كند. آية اللّٰه سيستانى: بنابر احتياط واجب بايد پسر بزرگترش، آن را از طرف پدر قضا كند. آية اللّٰه مكارم: و اگر ديگرى نيز بجا آورد كفايت مى‌كند