88خلاس بن عمرو نقل مىكند كه على(ع) از گوسفند، طحالش را و از ماهيان، مارماهى را و از پرندگان، هر چنگال دارى را مكروه مىداشت.
از عطف كردن پرنده چنگال دار بر جرّى و طحال، معلوم مىشود كه كراهت در اين حديث، كراهت تحريمى است نه تنزيهى. عبدالرزاق به سند خود از محمد بن اسحاق نقل مىكند كه به ابوجعفر محمد بن على(ع) گفتم:
به من خبر دادهاند كه على(ع) از گوشت مارماهى و طحال اجتناب مىكرد و به خانهاى كه در آن، صورت و تمثالى بود، داخل نمىشد، علتش چه بوده است؟
ابوجعفر(ع) فرمود: رسول خدا(ص) طحال را پليد مىدانست و نمىخورد و مىفرمود: محل خونسازى و اجتماع خون است؛ از اينرو على(ع) آن را نمىخورد. پيامبر(ص) به اتاق يا خانهاى كه در آن صورت بود وارد نمىشد. اما جريث (مارماهى) از ماهيانى است كه اهل كتاب آن را نمىخورند. 1
ابن ابىشيبه در مصنفش با سند خود به ابوجعفر(ع) از على بن ابىطالب(ع) نقل مىكند كه ايشان، جريث و طحال را نمىخورد و مىفرمود: «طحال، لقمه و غذاى شيطان است». 2
ابن حجر در فتح البارى مىنويسد:
ابن حبيب از مالكيه گفته است: «من جرّى را مكروه مىدارم؛ زيرا آن را از حيوانات مسخ شده، شمردهاند». ازهرى نيز گفته است: «جريث نوعى ماهى است كه به مارها شباهت دارد». همچنين گفته شده كه نوعى ماهى است كه فلس و پولك ندارد كه به آن مارماهى نيز مىگويند.