129چگونگي سلوك شيعيان با مخالفان
چگونگى سلوك شيعيان با مخالفان
شعبى مىگويد: «شيعيان هر زمانى كه آتش جنگى به پا كردند، خداوند آن را خاموش كرد».
بطلان اين اتهام نيز، همانند ديگر ياوههايش روشن است؛ زيرا شيعه اماميه با آن همه ظلم و جنايت خلفا و حكومتهاى طاغوت، جنگى بر پا نكردند و عليه مسلمانان شمشيرى نكشيدند. بلكه بيشتر از ديگر طوايف و مذاهب، با مخالفانشان در صلح و آرامش به سر بردند. روش آنان در برخورد با ديگران، روش مدارا و تقيه بود؛ به گونهاى كه با رفتار و عقايد ديگران برخوردى نداشته باشند.
تعاليم اهل بيت(عليهم السلام) به شيعيان
اهل بيت پيامبر اسلام(عليهم السلام) مدارا، دوستى و معاشرت با نيكى و خوبى با ديگران را به شيعيان خود آموزش دادهاند كه به نمونهاى از اين تعاليم آسمانى اشاره مىكنيم:
در روايتى كه با سندى صحيح است، معاويه پسر وهب، از امام صادق(ع) مىپرسد: «ما با خويشان و كسانى كه با ما هممسلك نيستند و دين و آيين ما