63با تمام وسعتِ مدينه در زمان حيات پيامبر «ص» است.» با وسعتى به اندازۀ 361 هزار متر مربع كه در ايام حج، گنجايش بيش از يك ميليون زائر را دارد، با 10 مناره، به ارتفاعِ 105 متر. سقف مسجدالنبى هم بعنوان طبقۀ دوّم قابل استفادۀ نمازگزاران است كه از طريق 18 پلۀ عادى و 6 پلۀ برقى مىتوان به آن راه يافت.
در كنار بازارهاى شيك و مدرن با وسايل لوكس و قيمتهاى گران، قسمتى از بافتِ بازار گذشته هم باقى است، كه اغلب، زائران از اين قسمتها خريد مىكنند. محلههاى قديمى و مستضعفنشين هم در عمق شهر و در وراى آسمانخراشها كم نيست و برخى كه در دخمهها زندگى مىكنند.
«تهاجم فرهنگى» در اينجاها نيز ديده مىشود. گر چه مفتيهاى سعودى به تحريم استفاده از آنتنهاى دريافت از ماهواره (ديش) فتوا دادهاند، ولى وفور اين بشقابهاى گيرندۀ تصوير بر فراز ساختمانها نشان مىدهد كه فرهنگ غربى، در عمق خانههاى مردم هم رخنه كرده است. مغازههاى متعدّد «ويدئو كلوپ» و كرايه دادنِ فيلمهاى سينمايى بصورت نوار ويدئو و مراجعۀ فراوان جوانان به اين مغازهها نشانۀ ديگرى از مسخ فرهنگ اسلامى در سرزمين وحى است.
نوارهاى ترانه هم كه از اغلب ماشينهاى سوارى كه نوجوانانى پشت فرمان آنها نشستهاند، به گوش مىرسد.
مصرف گرايى شديد، جلوۀ ديگرى از اين فرهنگ اروپايى است.
تلويزيون به پخش آگهيهاى دراز مدّت تجارتى در مورد لباسها،