101ابديّت.

اينهاست راز و رمز قداست و جاذبۀ كعبه، اينهاست سرّ جذبۀ قبله.

مكّه، كنعانِ اهل ايمان است و كعبه، يوسفِ اين ديار.

حجاز، وطن معنوى و اعتقادى هر مسلمان است و مكّه، حرا، كعبه و صفا «زادگاه» و «خاستگاه» باورهاى مقدّس ماست.

كعبه، بوسه‌گاه هزاران مجنون است كه در پى ليلاى ديدار، رنج باديه بر دوش كشيده و بار هجران را تحمّل كرده‌اند، تا به اين «مَطاف» و «مَسعىٰ» برسند.

«كعبه»، راهى است كه گامهاى پويندۀ صفاجويان را به مقصد معرفت و به وطن عشق مى‌رساند.

كعبه، عرش زمين است و فرش آسمان.

كعبه، نگينِ حلقۀ چشم بصيرت است.

كعبه، مُهر صداقت آيين و سند اعتبار اين مكتب است.

و ... «حجرالأسود» بر ركن اين كعبه، نشان بيعت خدا با انسان است و بوسيدن و استلام و اشارۀ ما، تجديد بيعت با خداى فطرت‌آفرين و فطرتِ خداباور.

كعبه، دل و جان ماست، ايمان و باور ماست، كعبه همه چيز ماست، تا هست، آيينمان پابرجاست و تا هستيم، زيارت كعبه فرض الهى بر دوش ماست.