176سال1912، پس از موافقتنامههاى الجزيره (1906 م)، فرانسه بخش عظيمى از مراكش را اشغال مىكند و از اين سال به بعد مبارزه علنى مردم عليه سلطه فرانسه تحت رهبرى عبدالكريم خطاب آغاز مىگردد. در سال 1927 ميلادى، محمدبن يوسف (محمد پنجم) به تخت سلطنت مىنشيند و به علت مخالفت با سلطه فرانسويان، بدون اينكه خواهان گسستن كامل از فرانسه باشد تبديل به يك چهره ملى مىگردد كه در آينده به پدر استقلال مراكش شهرت مىيابد. فرانسه كه حاضر به قبول استقلال مراكش نبود سعى كرد از برخى عناصر مرتجع عليه محمد پنجم استفاده نمايد كه در رأس آنها الجلاوى بود. لذا به خواسته هواداران الجلاوى كه خواستار عزل محمد پنجم بودند جواب مثبت داد و محمدپنجم را به همراه خانوادهاش به ماداگاسكار تبعيد نمود. تبعيد محمد پنجم نقش مثبتى در تحقق استقلال اين كشور ايفا نمود و مردم خواستار بازگشت وى و اعلام استقلال كشور شدند. از طرفى قيامالجزاير عليه فرانسه عاملى در جهت تضعيف حضور فرانسه در مراكش گرديد و فرانسه به منظور جلوگيرى از سرايت اين قيام بر تمامى منطقه و فشارهاى مردمى در داخل، به تدريج زمينه را براى پذيرش خواست عمومى مردم مراكش فراهم نمود. در 16 نوامبر 1955، محمد پنجم به كشور بازگشت و در 3مارس 1956، فرانسه استقلال كشور مراكش را به رسميت شناخت. پس از استقلال مراكش ملك محمد پنجم (تا مارس 1961) و ملك حسن دوم (تا ژوئيه 1999)، بر تخت سلطنت نشستند و از اين پس تا كنون نيز ملك محمد ششم بر اين كشور حكومت دارد.