136خود،بزرگ‌تر بود.او نزد پدر چندان منزلتى نداشت و در اعتقاد،متهم بر مخالفت با پدر بوده است.گفته‌اند كه با«حَشويّه» ¹رفت و آمد داشته و به مذهب«مُرْجِئَه» ²تمايل نشان مى‌داده است.او پس از شهادت پدر،ادّعاى امامت نمود و جماعتى هم از او پيروى كردند و چون وى را امتحان كردند،از او دست كشيدند و به امامت برادرش امام موسى بن جعفر عليه السلام معتقد شدند؛اما تعداد كمى از آنان به همان عقيده ماندند كه آنان را«فطحيّه»مى‌نامند. ³روايت شده كه امام جعفر صادق عليه السلام به امام موسى كاظم عليه السلام فرمود:

فرزندم! همانا برادرت [عبداللّٰه] به جاى من مى‌نشيند و ادّعاى امامت بعد از مرا مى‌كند.

اما تو كلمه‌اى به او نگو و با او درگير مشو؛چرا كه او اولين كسى است كه از اهل بيتم به من ملحق مى‌شود.

گويند عبداللّٰه 70 روز پس از شهادت پدر از دنيا رفت.شايان ذكر است به دليل مشكلات اخلاقى و اعتقادى عبداللّٰه،فرزند امام صادق عليه السلام،زيارت‌نامه‌اى براى او ذكر نشده است.