185فرمود: چون خواستى كه به زيارت حسين(ع)در كربلا مشرف شوى، بيرون از مقام ايستاده و نگاهى به قبر شريف بينداز و سپس وارد حرم شو و بالاسر امام بايست و هنگاميكه خواستى بيرون روى از درى خارج شو كه در جهت پاى على بن الحسين(ع)قرار دارد، سپس رو بسوى قبور شهدا كن تا به قبرابوالفضل(ع)برسى، و چون بدان جا رسيدى در زير سايبان بايست و سلام كن<. از سخنان امام صادق در مى‌يابيم كه مرقد امام حسين(ع)در روزگار آن حضرت داراى گنبد و سايبان و چندين در بوده كه يك درآن در سمت شرق و در ديگرى شايد در سمت غرب بوده است و مرقد امام حسين(ع)و فرزندش على اكبر در اين حرم بوده است در حاليكه قبور ساير شهدا بيرون از حرم بوده است. مساحت حرم مذكور 25 * 25 ذراع و يا در حدود 50 * 22/45\ 91/83 متر بوده است. برخى ديگر از مصادر تأكيد مى‌كنند كه در دوران اموى در كنار حرم آن حضرت درخت كنار يا سدرى بوده است كه بعنوان نشانه بازشناسى حرم به شمارمى آمده است و به همين علت است كه در شمال غربى صحن را بعدها( باب السدره )ناميده بودند. ¹ هارون الرشيد بوسيله حكمران خود در كوفه كه موسى بن عيسى نام داشت، عرصه را بر زائران امام حسين(ع)تنگ نموده و دستور داد كه درخت سدر را از ريشه درآوردند و بناى حرم مطهر را خراب كرده و زمين آن را شخم زده و بكارند.