80حق‌مدار باشد.

ثانياً، سخنانش را محكم و متقن و به دور از حدس و گمان بيان كند.

ثالثاً، كلمات و مباحث او منطبق با عقل و فطرت آدمى باشد.

براى رسيدن به اين سه عنصر مهم و اساسى، ناچار بايد از منابع علمى و سرچشمه‌هاى زلالى استفاده كرد كه خداوند در اختيار بشر قرار داده است و آن هم جز قرآن و عترت نيست.

چرا كه ايشان هم حق‌اند و هم محكم و منطبق با عقل و فطرت. سخنرانى مذهبى بايد نورانى و پاك باشد، حق مدار و باطل ستيز باشد و محكم و استوار. سخن ماندگار آن است كه از كلام ماندگار يعنى قرآن و عترت گرفته شده باشد؛ چرا كه حق باقى و باطل نابود شدنى است. آنان كه جايگاه عظيم وعظ و خطابه را تصاحب مى‌كنند و به‌جاى ابلاغ كلام خدا و رسول و عترت پاكش به مردم، سخنان گزاف و بيهوده و يا كم ثمر مى‌گويند، نسبت به اين مقام عظيم و جايگاه عالى ناسپاسى مى‌كنند و متأسفانه گاهى مشاهده مى‌شود، به‌جاى تبليغ معارف مكتب اهل بيت پيامبر و بيان معارف زلال قرآنى، به سخنان سخيف و سبك و يا به تجليل از دانشمندان ديگر اديان و بيان سخنان آنان مى‌پردازند و تراوشات ذهنى خود را به مردم القا مى‌كنند، دريغ از يك آيۀ قرآن يا كلام پيامبر و اهل بيت(عليهم السلام)! كه اينگونه مجالس اگر هيچ اشكالى هم در آن نباشد، از نورانيت و معنويت تهى است.