73راحت و ناشناس درجامعه زندگى كند، گويا لباس براى آنان گاهى مفيد و گاهى مضر است كه در هر مكانى متناسب با آن، لباس مىپوشند.
سخنرانى و بيان معارف دين توسط غير ملبّسين
لازم است سخنى با عزيزانى داشته باشيم كه سرمايۀ علمى خود را از حوزۀ علميه واز علما و روحانيون بزرگ دارند ولى از پوشيدن لباس طفره مىروند. البته اينان براى خود توجيهاتى دارند و بعضاً مع الاسف همچون گروه قبل (در نكته2) لباس را مفيد نمىدانند، ولى بايد گفت، اولاً : اگر آن سرمايه علمى در معارف دينى از حوزههاى علميه و علما نبود شما و ديگر عزيزان چنين جايى نداشتيد؛ پس لازم است هميشه و به همۀ كسانى كه از سخنان شما بهره مىبرند توجه دهيد كه آنچه شما داريد و هستيد مديون چه ذخاير عظيم علمى هستيد.
ثانياً: سخنرانىها و بيان معارف دينى با لباس شخصى، اين ذهنيت را به جوانان القا مىكند كه مىتوان دين و معارف دينى را از غير حوزه و روحانيت گرفت و ايجاد اين فكر در جوانان، خطرناك و آثار شومى به بار خواهد آورد.
ثالثاً: سخنرانى بدون لباس روحانيت از طرف عزيزانى كه سرمايۀ علمى خود را از حوزه و روحانيت دارند، باعث ايجاد حركت خطرناكى در جامعه شده كه سخنرانان ديگرى با لباسهاى شخصى در هيئات و مساجد و غيره پيدا شدهاند كه سرمايۀ علمى - دينى نداشته و در نزد